ผมอยากเป็น......นักดนตรีออร์เคสตร้า
     เมื่อเล่นดนตรีมาระยะหนึ่ง ผมก็ "นึกของผมเอง" ว่า เสียงแตรของผมเพราะขึ้น ประกอบกับมีพี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ พูดถึงเสียงแตรของผมในทางที่ดีขึ้น ก็เลยเป็นกำลังใจในการเล่นแตรให้ดีขึ้น จนวันหนึ่งเมื่อคิดว่าตัวเองแน่แล้ว จึงได้หาญหักไปสมัครสอบเข้าวงดุริยางค์เยาวชนไทย ซึ่งตอนนั้นยังสังกัดสำนักงานส่งเสริมและประสานงานเยาวชนแห่งชาติ (สยช.)
     วันเดียวกันนั้น ณ สถานที่สอบก็คือ หอศิลป์ ศิลป์ พีระศรี ซึ่งอยู่ในซอยอรรถการประสิทธิ์ ถนนสาทรใต้ กำลังมีการฝึกซ้อมของวง Bangkok Symphony Orchestra พอดี รู้สึกว่ามันยิ่งเพิ่มบรรยากาศความตื่นเต้น  และถ้าวันนั้นผมสอบเข้าได้ ผมน่าจะได้เข้าร่วมวงเยาวชนไทยเป็นรุ่นแรก
     ในครั้งนั้น อาจารย์วีรพันธ์ วอกลาง และอาจาย์(ภูกร) สุทิน ศรีณรงค์ เป็นคนเรียกให้นักดนตรีที่มาสมัครได้มาโชว์ผลงาน นี่คือ....การ Audition ครั้งแรกในชีวิต ข้อสอบก็ไม่มีอะไรมาก อย่างแรก เล่นเพลงที่เลือกมาเอง  1 เพลง และอีกเพลงทางกรรมการเลือกให้เพื่อทดสอบการเล่นแบบ Sight Reading
    ผมบรรเลงเพลงที่เลือกมาได้อย่างแคล่วคล่อง แต่เมื่อเล่นเสร็จ อาจารย์ถามผมว่า จบแล้ว......? เพราะเพลงที่เลือกมาไม่ได้มีความยากหรือโชว์ฝีมืออะไรมากเลย อาจารย์ยื่นโน้ต Trumpet จากการซ้อมของวง BSO มาให้ เป็นเพลง Symphony no.35 ของ Mozart โน้ตง่ายมาก ไม่มีอะไรเลย ตัวดำ  ตัวหยุด ตัวดำ ตัวหยุด โน้ตกระตุก ตัวดำ ตัวหยุด .....ผมก็เล่นได้นิ
    อาจารย์สั่งหยุด โอเค แค่นี้พอ และขอบคุณมากที่มาสอบ ..... ผมเล่นโน้ตถูก แต่ก็เล่นผิด เพราะ ผมไม่ได้ Transpose โน้ตเลย ตอนนั้นไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าเค้าเขียนว่าอะไร Trumpet in D  หรือ In C ก็จำไม่ได้แล้วละ รู้แต่เล่นตามโน้ตโดยไม่มีการ Transpose ใดๆ ทั้งสิ้น ....ผมไม่เคย Transpose ไม่เคยรู้จักเลยด้วยซ้ำ ชีวิตจากวงดุริยางค์ก็มาวงมหาวิทยาลัยเลย
     นี่ยังไม่นับว่าระหว่างที่เล่น ผมมีอาการตัวสั่นงันงกด้วยอารมณ์ตื่นเต้น......ประหม่าดีกว่าไหม...ถ้าจะเรียก
     ผมไม่ประสบความสำเร็จจากการ Audition คราวนั้น....
     แต่มันกลับทำให้ผมมีความรู้สึกว่าผมยังอยากที่จะมีโอกาสไปเล่นในวงออร์เคสตร้าอยู่ดี...
     หลังจากวันนั้น ผมติดตามชมคอนเสิร์ตของ BSO หลายต่อหลายครั้ง ถ้ามีโอกาสผมก็จะไปคุยกับรุ่นพี่ที่เล่น Trumpet อยู่ในวง ยากไหมครับ สนุกไหมครับ เล่นอย่างไร
     ไม่กี่ปีต่อมา มีการ Audition อีกครั้ง คราวนี้งานใหญ่ เพราะคัดตัวแทนประเทศไปร่วมวงออร์เคสตร้าเยาวชนอาเซียนที่อินโดนีเซีย โอกาสมาหาผมอีกแล้ว คราวนี้ถ้าสอบผ่าน ก็จะได้ไปเล่นเมืองนอกด้วย เป็นการไปเมืองนอกครั้งแรกในชีวิต
     ผมต้องฝึกฝนเรื่องของ Scale เพลงที่เตรียมมา
     ในห้องที่ให้นักดนตรีที่มา Audition ได้ซ้อมก่อนเรียกชื่อไปสอบ เสียงในห้องมีแต่เสียงเครื่องดนตรีชนิดต่างๆ แต่ถ้าว่ากันด้วยเครื่อง Trumpet แล้ว ผม "คิดเอาเอง" ว่า เสียงแตรของผม "น่าจะ" เพราะที่สุด
     ผมถูกเรียกเข้าไป ในห้องมีกรรมการหลายคน ผมแกะเครื่องมืออกจากกล่องและเป่า Scale  ที่กรรมการบอก G Major - 2 Octave.....
     แค่ตัวซอลตัวแรกก็เริ่มไม่สวยแล้ว ผม......ตื่นเต้น....อีกแล้ว ผมกลัวจะเล่นผิด ผมกลัวจะเล่นไม่ได้ ผมกลัวเป่าไม่ออก ความกลัว ความกังวลที่ผมคิดอยู่กลายเป็นสิ่งที่มันออกผ่านเสียงแตรของผม กรรมการพูดแค่ว่า เขาต้องการให้ผมเล่น Scale แบบมีจังหวะจะโคนด้วย ไม่ใช่แค่ไล่เสียงขึ้นลงเท่านั้น
    เพลงที่เลือกมาก็เล่นได้ งั้นๆ ไปเอาแบบฝึกหัดที่เพื่อนซื้อมาให้จากรัสเซียมาสอบ จนกรรมการต้องถามว่าตรงนี้แปลว่าอะไร ผมตอบได้ก็จริง แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้การเล่นดีขึ้นมา
    เพลงที่เป็น Sight Reading ก็ดูจะยากไป ผมไม่เข้าใจเพลงที่เค้าเอามาใช้สอบผม และก่อนเก็บเครื่องเข้ากล่องและเดินออกจากห้อง กรรมการให้ผมลองเป่าตัวที่สูงที่สุดที่ผมเป่าได้ ผมก็เป่าไป ก็สูงดีอยู่หรอก แต่เสียงอะไร....ไม่รู้
     เป็นอีกครั้งที่ผมยอมรับสภาพ เดินคอตกด้วยความผิดหวังออกมา....
     แต่ผมก็ยังอยากเป็นนักดนตรีออร์เคสตร้าอยู่ดี
     ไม่นานต่อมา ที่วงเยาวชนมีอัดเทปรายการโทรทัซน์รายการหนึ่ง  ผมมีโอกาสเข้าไปเล่น เพราะนัก Trumpet ประจำวงไม่มา และเพื่อนๆ-พี่ๆ  ที่เล่น Trumpet ที่ BSO บอกว่าให้มานั่งเล่น และอัดเทปรายการด้วยกัน
     ผมมีโอกาสได้เข้ามานั่งเล่นในวงออร์เคสตร้าแล้ว และเพลงแรกที่ผมจำได้คือเพลงพระราชนิพนธ์กินรี วอลซ์ โน้ตตัวแรกเป็นตัว "ซอล" (จำได้จริงๆ นะ) เพลง Finlandia ของ Sibelius เท่าที่จำได้ครับ
     และอีกไม่นานจากวันนั้น วงเยาวชนประกาศ Audition นักดนตรีประจำปี ผมเป็นอีกคนที่เข้าร่วมสมัคร ผมรู้สึกว่าผมต้องไปร่วมสอบด้วย เพราะผมอยากเป็นนักดนตรีในวงนี้แบบเต็มภาคภูมิ
     ผมอาจจะทำได้ไม่สมบูรณ์ 100% สำหรับการสอบ แต่ก็นับว่าดีกว่าก่อนหน้ามากมายนัก ก่อนออกจากห้องสอบ อาจารย์ที่คุมสอบถามแค่ว่าผมอายุเท่าไหร่ "21 ครับ" ผมตอบ
     ผมได้เป็นนักดนตรีในวงออร์เคสตร้าวงแรกในชีวิต ที่วงดุริยางค์เยาวชนไทย ตอนอายุ 21 ปี ก่อนที่ผมจะเกษียณตัวเองเมื่ออายุประมาณ 25 และยังคงอยู่เป็น Tutor ให้เด็กๆ รุ่นต่อมาอีก 2-3 ปี ก่อนจะเหลือหน้าที่คือการเป็นพิธีกรงานคอนเสิร์ตวาระต่างๆ ของวงมาตั้งแต่ประมาณปี 2543
     ผมได้เรียนรู้เรื่องความ......มุ่งมั่น